Pokrywy są 1,7 raza dłuższe niż szersze, najszersze pośrodku lub za środkiem. Brak na nich szczecinek wyspecjalizowanych. U samca na spodzie wierzchołkowej części pierwszego członu stopy tylnego odnóża wyrasta niewielki kolec.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla m.in. łąki, nieużytki i pobocza dróg. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na rdeście ptasim. Endofagiczna larwa żeruje, drążąc korytarze w szyjce korzeniowej rośliny. Tam również następuje jej przepoczwarczenie. Aktywne postacie dorosłe obserwuje się od kwietnia do października.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Włoch, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Chorwacji, Serbii oraz południa europejskiej części Rosji, w Afryce Północnej z Algierii i Tunezji, a w Azji z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Azerbejdżanu, Syrii, Kazachstanu, Turkmenistanu i Mongolii.
Przypisy
Kategoria:Pędrusiowate Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Tunezji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1880 roku