Endofagiczne larwy przypuszczalnie przechodzą rozwój w kwiatostanach, zawiązkach owoców lub nasionach rośliny pokarmowej.

Gatunek palearktyczny, znany ze wschodniej Polski, południowej i wschodniej Słowacji, Węgier, Mołdawii, Ukrainy, południa i środka europejskiej części Rosji oraz zachodu jej części syberyjskiej, Kazachstanu, Uzbekistanu i Kirgistanu. Doniesienia z Austrii są wątpliwe. W Polsce występowanie tego owada ograniczone jest do południowego odcinka doliny dolnego Bugu, najdalej 18 km na zachód od rzeki.

Areał gatunku powiększa się – jego zachodnia granica przesuwa się dalej na zachód, najprawdopodobniej w ślad za rozprzestrzenianiem się inwazyjnego gatunku szczawiu (R. confertus), który jest dla przedstawicieli tego gatunku główną rośliną żywicielską.

Przypisy

Kategoria:Pędrusiowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1902 roku