„Wodnik” odznaczył się podczas zwycięskiej bitwy z eskadrą szwedzką pod Oliwą 28 listopada 1627 roku. Jego kapitan Herman Witte został przed bitwą mianowany wiceadmirałem i dowódcą artylerii okrętowej polskiej floty, wobec czego „Wodnik” pełnił funkcję okrętu wiceadmiralskiego. Jego szyprem był Piotr Wedeman. Podczas bitwy „Wodnik” zaatakował i dokonał abordażu większego szwedzkiego galeonu „Solen”, biorąc go za okręt wiceadmiralski. Po zaciekłej walce, kiedy polscy żołnierze piechoty morskiej i marynarze uzyskali przewagę, szwedzka załoga „Solena” wysadziła okręt w powietrze, przy czym zginęło także 22 żołnierzy polskich i chłopiec okrętowy (dalszych ok. 10 członków załogi „Wodnika” zginęło w toku wcześniejszego starcia). „Wodnik” został podczas bitwy uszkodzony i bezpośrednio po niej nie był zdolny do działań, dlatego admiralskim okrętem Hermana Witte podczas rejsu rozpoznawczego 2 grudnia został „Latający Jeleń”.
2 maja 1628 roku nowym kapitanem okrętu, na miejsce Wittego, który poniósł śmierć w grudniu 1627 na pokładzie „Latającego Jelenia”, został mianowany Hans Schröder.