W trakcie II wojny światowej, od 1939 roku prowadził działalność konspiracyjną. Od 1943 roku był zastępcą inspektora Armii Krajowej na powiat katowicki w stopniu porucznika, który wiosną 1944 roku został on rozbity przez Niemców. Został on wówczas aresztowany (bądź w grudniu), a samego inspektoratu już nie zdołano odbudować. Wywieziono go do obozu koncentracyjnego Gross-Rosen, a stamtąd do Dora-Nordhausen i Bergen-Belsen. Uwolniony został przez wojska brytyjskie 15 kwietnia 1945 roku.

Latem 1945 roku wrócił do Polski, gdzie zamieszkał w Katowicach. Po wojnie został zweryfikowany i awansowany do kapitana rezerwy.

Do końca lat 40. XX wieku był aktywnym działaczem piłkarskim. Włączył się w odbudowę Okręgowego Związku Piłki Nożnej w Katowicach. W latach 1949–1956 został odsunięty od działalności sportowej, po czym go rehabilitowano. W latach 1957–1960 był honorowym prezesem Śląskiego Związku Piłki Nożnej. Ponadto był działaczem Związku Ochotniczych Straży Pożarnych.

Zmarł 4 stycznia 1960 roku w Katowicach. Pochowany został na cmentarzu bonifratrów przy ulicy W. Wróblewskiego w Katowicach (sektor A2, rząd 19, grób nr 1).