Architektura Kościół późnogotycki, z dwiema neogotyckimi wieżami. Ma długość 50 m, szerokość 27 m i wysokość 24 m. Korpus nawowy, długi na 29 m, ma plan zbliżony do kwadratu, reprezentuje układ dziewięciopolowy (tzw. westfalski kwadrat). Wszystkie trzy nawy zakończono wielobocznie, przy czym w odróżnieniu od reszty świątyni zamknięcia naw bocznych nie są wsparte przyporami. Filary bez impostów dźwigają krzyżowo-żebrowe sklepienie. Okna doświetlające nawy mają wysokość 20 m, jedno z nich zdobi witraż ze sceną ostatniej wieczerzy, wykonany ok. 1500 roku przez nieznanego artystę.
Wyposażenie Wnętrze zdobią liczne ołtarze. Rolę ołtarza głównego pełni tzw. ołtarz św. Jakuba, wykonany przez Konrada von Soesta ok. 1420 roku. W nawie północnej znajduje się ołtarz św. Anny z 1473 roku i wykonany w Brabancji gotycko-renesansowy ołtarz z XVI wieku. Nawę południową zdobi ołtarz szafiasty autorstwa Heinricha Aldegrevera z lat 1526–1527. Jego centralną część wykonał nieznany rzeźbiarz, zdobią ją figury Matki Bożej z Dzieciątkiem, św. Antoniego Opata i św. Agaty. Pozostałe części ukazują sceny Zwiastowania Pańskiego, Narodzenia Pańskiego i Pokłonu Trzech Króli, a zewnętrzną stronę skrzydeł dekorują figury apostołów. Nagrobek Aldegrevera znajduje się przy jednym z filarów.