Zwolniony z więzienia zajął się zarządzaniem posiadłością, hodowlą koni i wołów. Nie zaprzestał działań patriotycznych i spiskowych. W czasie wojny krymskiej opowiadał się za podjęciem powstania zbrojnego. W maju 1861 zorganizował nabożeństwo patriotyczne w Berdyczowie. Choć szukał porozumienia z władzą agitując za zwróceniem się do cesarza z żądaniami narodowymi, to był zwolennikiem powstania zbrojnego.
Powstańcy wyruszyli spod wsi Błażejówka w powiecie berdyczowskim dowodzeni przez Leona Czekońskiego – naczelnika wojennego powiatu berdyczowskiego, Tadeusza Rakowskiego, Platona Krzyżanowskiego - doświadczonego weterana powstania listopadowego i Władysława Padlewskiego, jako dowódcy szwadronu jazdy. Zbierali ochotników i przekonywali społeczeństwo do wsparcia powstania głosząc „Złotą Hramotę”będącą rodzajem manifestu Rządu Narodowego. Przez Owsianiki dotarli do Białej, gdzie 12 maja 1963 pokonali patrol kozacki i zmusili do ucieczki oddział huzarów. W Rotmistrzówce (obecnie Werbiwka) oddział zaatakował stację pocztową. Uznany za szpiega poczmistrz został powieszony. Oddział złożony z 200 konnych i 36 pieszych powstańców wyruszył z Białej do wsi Bułhaje. 15 maja 1863 między Czeremosznem a Bułhajami zbliżyła się do powstańców piechota rosyjska w sile dwóch kompanii.