Pędruś komonicowiec (Ischnopterapion loti) – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje zachodnią i środkową część palearktycznej Eurazji oraz zachód Afryki Północnej. Żeruje na bobowatych, głównie na komonicach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1808 roku przez Williama Kirby’ego pod nazwą Apion loti. W 1990 roku Miguel A. Alonso-Zarazaga wyznaczył go gatunkiem typowym rodzaju Ischnopterapion.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 1,9 do 2,5 mm, ubarwionym czarno i porośniętym szarymi włoskami (włosowatymi łuskami). Wierzch ciała określany jest jako matowy do słabo tłusto połyskującego albo jako posiadający dość mocny połysk ołowiany lub stalowy. Połysk i owłosienie są słabiej zaznaczone niż u I. aeneomicans.
Głowę cechuje czoło między wyraźnie wypukłymi, od dołu nieobrzeżonymi promieniście się rozchodzącymi włoskami oczami nie węższe od nasady ryjka. Czułki są stosunkowo smukłe. Ryjek jest niezbyt mocno zakrzywiony, niemal walcowaty, przy nasadach czułków bardzo nieznacznie rozszerzony, stosunkowo skąpo i rzadko, drobniej przy wierzchołku punktowany, pozbawiony owłosienia.