Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po góry. Zamieszkuje stanowiska od wilgotnych po półsuche, w tym łąki, pastwiska, pobrzeża wód, trawniki i słonawiska. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są oligofagicznymi fitofagami bobowatych. Głównymi roślinami pokarmowymi są komonice, zwłaszcza komonica zwyczajna, ale także błotna, wąskolistna. Poza tym stwierdzono żerowanie tego owada na groszku łąkowym, lucernie sierpowatej, seradeli drobnej, szyplinach i wyce czteronasiennej. Larwy rozwijają się wewnątrz strąków po kilka sztuk w każdym (zwykle dwie lub trzy), prowadząc do ich miejscowych nabrzmień i zniekształceń. Tam też następuje przepoczwarczenie. Aktywne postacie dorosłe obserwuje się od kwietnia do października.

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Andory, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Serbii oraz europejskiej części Rosji, w Afryce Północnej z Maroka i Algierii, a w Azji z zachodniosyberyjskiej części Rosji, Gruzji, Syrii, Kazachstanu, Iranu i Mongolii.