Spośród widocznych sternitów odwłoka pierwszy i drugi rozdzielone są kompletnym, choć delikatnym szwem. Genitalia samca mają rozdzielone szerokim wcięciem płaty parameroidalne.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na szyplinach. Stwierdzono je na szyplinie jedwabistym, pięciolistnym oraz zielnym. Endofagiczna larwa przechodzi rozwój wewnątrz strąków, indukując powstawanie na nich rozdętych wyrośli (galasów). Tam też następuje przepoczwarczenie. Aktywne postacie dorosłe obserwuje się od maja do września.
Gatunek zachodniopalearktyczny. Podgatunek nominatywny ograniczony jest do Europy Południowej i południa Europy Środkowej. Wykazano go z Hiszpanii, Francji, Niemiec, Austrii, Włoch, Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony został jako gatunek bliski zagrożenia wymarciem (NT). Podgatunek I. a. nothum jest endemitem Afryki Północnej, podawanym z Algierii i Tunezji.
Przypisy
Kategoria:Pędrusiowate Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1864 roku Kategoria:Chrząszcze Tunezji