Od tego czasu Pucci był obecny na każdym florenckim pokazie mody, aż do 1967 roku, kiedy to zaczął pokazywać się we własnym budynku przy via de’ Pucci.

Do najbardziej znanych kolekcji projektanta należy „Siciliana” (1956) – inspirowana architekturą i tradycjami Sycylii, „Palio di Siena” (1957) – uzupełniana o herby tradycyjnych wyścigów konnych oraz „Botticelli” (1959) – dedykowana włoskiemu malarzowi Sandrowi Botticelliemu.

Emilio Pucci opracował paletę ponad osiemdziesięciu barw oraz ich kombinacji, czasem złożonych z szesnastu odcieni w jednym kolorze. Jego kreatywność została doceniona na całym świecie, do jego fanek zaliczały się Grace Kelly, Jacqueline Kennedy, Sofia Loren i Marylin Monroe. Mundurkiem eleganckich kobiet z wyższych sfer stała się suknia z jedwabnego dżerseju – lekka jak piórko, praktycznie nie zajmująca miejsca. Emilio Pucci jako entuzjasta eksperymentów z tkaniną nawiązał współpracę z przemysłowcem jedwabiu Guido Ravasi, a także pozyskał asystentów badawczych, którzy testowali różne sploty oraz mieszanki bawełny i jedwabiu pod kątem połysku, draperii i trwałości.