Po zakończeniu działań wojennych wrócił do Borysławia i po raz kolejny podjął studia. Po ich ukończeniu dostał pracę w Galicyjskim Karpackim Naftowym Towarzystwie Akcyjnym, w którym pracował do 1928 roku. W tym roku został mianowany komisarzem gminy Mraźnica, a w 1931 roku komisarzem tzw. Wielkiego Borysławia, czyli miasta powstałego z przyłączenia okolicznych gmin: Bani Kotowskiej, Hubicz, Mraźnicy, Tustanowic i Wolanki. Po wyborach samorządowych w 1934 roku został wybrany na prezydenta Borysławia. Za jego prezydentury w mieście położono chodniki, zaczęto budowę miejskiej kanalizacji oraz wybudowano żłobek, stadion i lotnisko.
Aresztowanie i śmierć 22 października 1939 roku, podczas wyborów do Zgromadzenia Ludowego Zachodniej Ukrainy, został aresztowany przez NKWD. Początkowo był przetrzymywany w areszcie w Drohobyczu, później został przeniesiony do więzienia w Kijowie. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Życie prywatne 26 lipca 1930 w Dobromilu poślubił Marię Bogdanowicz, córkę Piotra i Olgi z Jaworowskich. W 1935 r.