24 marca 1944 roku wkraczając do Zaleszczyk, wraz ze swoją grupą zwiadowczą zniszczył 3 kolejne pojazdy oraz zabił 15 żołnierzy i oficerów niemieckich. Tego samego dnia jego grupa jako jedna z pierwszych przekroczyła Dniestr pod ostrzałem wroga, zniszczyła punkt z karabinem maszynowym i pokonała kolejny konwój, zdobywając 27 wozów i 1 pojazd. Osobiście zabił ośmiu rumuńskich żołnierzy, dwóch kolejnych poddało się. Po zdobyciu ważnej wysokości grupa z powodzeniem utrzymała ją do przybycia głównych sił.
26 marca 1944 roku dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR, za „odwagę, waleczność i bohaterstwo wykazane w walce z niemieckim najeźdźcą”, otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.
Następnie mianowano go na stanowisko dowódcy plutonu. Brał udział w operacji lwowsko-sandomierskiej. W lipcu 1944 roku w Woli Buchowskiej po zdobyciu koszar niemieckich zabił 5 i wziął do niewoli 15 żołnierzy oraz zniszczył transporter opancerzony. Został ranny, ale nie opuścił pola bitwy, zmarł 21 lipca 1944 roku.
Został pochowany na polach w Woli Buchowskiej przy drodze krajowej nr 77. W 1965 roku na miejscu jego pochówku zbudowano kamienny obelisk.