W latach 1782–1784 dalszą rozbudowę przeprowadził architekt .
Pod koniec XVIII wieku posiadłość przeszła na własność rodu Fitzwilliam, należącego do najzamożniejszych w kraju za sprawą posiadanych kopalni węgla. Sama posiadłość ulokowana była na nieeksploatowanym złożu tego surowca. Wkrótce po zakończeniu II wojny światowej, w obliczu niedoborów węgla, rząd brytyjski pod przewodnictwem premiera Clementa Attleego przeprowadził nacjonalizację kopalń (1947) i wkrótce podjął kontrowersyjną decyzję o rozpoczęciu jego wydobycia w bezpośredniej bliskości rezydencji, niszcząc tereny parkowo-ogrodowe. W latach 1949–1979 większa część budynku dzierżawiona była uczelni Lady Mabel College of Physical Education, a następnie (1979–1988) Sheffield Polytechnic. Ostatni spadkobierca rodu Fitzwilliam sprzedał rezydencję w 1988 roku, ta popadła w daleko idące zaniedbanie. W 2017 roku właścicielem kompleksu została organizacja non-profit Wentworth Woodhouse Preservation Trust, której celem jest jego pełna renowacja. Jest to jedno z największych przedsięwzięć tego typu w Wielkiej Brytanii. Obiekt otwarty jest dla zwiedzających.
Przypisy
Kategoria:Zabytki w hrabstwie South Yorkshire Kategoria:Dwory w Anglii Kategoria:Zabytkowe parki i ogrody w Anglii Kategoria:Architektura baroku Kategoria:Palladianizm