Szew pomiędzy pierwszym i drugim z widocznych sternitów odwłoka jest po bokach wciśnięty, a pośrodku zatarty. Silnie poprzeczne pygidium samca ma równomiernie zaokrągloną krawędź wierzchołkową. W genitaliach samca szerokie wcięcie pośrodkowe rozdzielające płaty parameroidalne nie osiąga szczytowych krawędzi poprzecznych i pośrodkowo stykających się okienek. W zesklerotyzowanej części nasadowej wspomnianych płatów znajduje się po cztery lub pięć bardzo krótkich szczecinek makroskopowych, a w krótkiej, błoniastej części wierzchołkowej szczecinki mikroskopowe. Mocno wystające i na szczycie rozdwojone prostegium łączy się stawowo z rozdętym, znacznie silniej od płytki tegminalnej wykształconym pierścieniem wolnym. Środkowy płat edeagusa (prącie) w widoku grzbietowym ma równoległe boki i zaokrąglony wierzchołek, a widoku bocznym jest prawie prosty, nieco tylko w odsiebnej połowie zakrzywiony, o prostym szczycie. Temony są długie, a endofallus ma fałdę wzmacniającą w części nasadowej i długie kolce mikroskopowe (spikule) w części wierzchołkowej.
Ekologia i występowanie Owady te są fitofagami żerującymi na bobowatych z plemienia Genisteae, w tym na Calicotome, kolcolistach, szczodrzeńcach i żarnowcach.