w stanie świeżym jasnobrązowy z prążkowanym brzegiem, po wyschnięciu jasnobrązowy do ochrowego. Blaszki Wąsko przyrośnięte, o szerokości do 1 mm, dość gęste (L = 20–25, l = 1), ochrowe, następnie rdzawe. Krawędzie blaszek białe, kłaczkowate. Trzon Wysokość 15–30 mm, grubość 0,3–0,5 mm, cylindryczny, równy lub lekko z lekko rozszerzoną podstawą, jasnobrązowy. Miąższ W kapeluszu i trzonie jasnoochrowy, bez wyraźnego zapachu i smaku. Wysyp zarodników Ochrowy z rdzawym odcieniem. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–8,5 × 3,5–5 µm, Q = 1,5–2, w widoku z przodu eliptyczne, w widoku z boku lekko spłaszczone z jednej strony, cienkościenne, z małą, niewyraźną porą rostkową. Podstawki 4-zarodnikowe, 15–19 × 6–7 μm, maczugowate. Cheilocystydy butelkowate, 14–29 × 5–7 μm, z długą szyjką o szerokości 2–3 μm. Pleurocystyd brak. Skórka kapelusza błoniasta, zbudowana z gruszkowatych komórek o szerokości 10–24 μm, wymieszanych z licznymi pilocystydami. Pileocystydy butelkowate, 24–48 × 6–10(–19) μm, z nabrzmiałą podstawą i długą szyjką o szerokości 2,5–3 μm. Skórka trzonu składa się z jasnobrązowych, równoległych strzępek o szerokości 2,5–7 μm, pokrytych licznymi kaulocystydami. Kaulocystydy butelkowate i prawie maczugowate, 17–50 × 6–10 μm. Brak sprzążek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stożkówka włochata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.