Samiec ma na goleniach środkowej i tylnej pary cierniowatą wypustkę (mucro) w kącie wewnętrzno-wierzchołkowym, przy czym ta na goleni środkowej pary jest ząbkowana.
Szew pomiędzy średnio wypukłymi pierwszym i drugim z widocznych sternitów odwłoka jest po bokach zaznaczony, a pośrodku zatarty. Pierwszy z nich jest 1,6 raza dłuższy niż drugi. Piąty z widocznych sternitów jest u samicy z tyłu zaokrąglony, a u samca ścięty. Szczytowa listewka samczego pygidium ma lekkie wycięcie. Genitalia samca mają płaty parameroidalne do ⅔ rozdzielone głębokim wcięciem, każdy z trzema krótkimi szczecinkami makroskopowymi na zesklerotyzowanej części nasadowej i kilkoma szczecinkami mikroskopowymi na części wierzchołkowej. Stawowo z wolnym pierścieniem połączone prostegium ma głębokie wykrojenie, ostry i zesklerotyzowany wyrostek środkowy oraz dwa wyraźne, podłużne wzmocnienia wykraczające poza szczytowe krawędzie wąskich, poprzecznych i stykających się okienek. Dość wyraźnie spłaszczony płat środkowy edeagusa (prącie) w widoku grzbietowym ma boki zbiegające się ku zaokrąglonemu szczytowi, a w widoku bocznym jest silnie zakrzywione i na szczycie odgięte. Ząbki w endofallusie gęsto rozmieszczone są w czterech szeregach.