Synapion ebeninum – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną i zachodnią Syberię. Żeruje na bobowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1808 roku przez Williama Kirby’ego pod nazwą Apion ebeninum. W 1902 roku wyznaczony został przez Friedricha Juliusa Schilsky'ego gatunkiem typowym nowego podrodzaju Apion (Synapion). W 1988 roku podrodzaj ten wyniesiony został do rangi osobnego rodzaju przez Borisa Korotjajewa.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2 do 2,8 mm. Ubarwienie ma lśniąco czarne. Włoski (włosowate łuski) na wierzchu ciała są ciemne, delikatne i mikroskopijne, wskutek czego wygląda on na nagi.
Głowę cechują: niewypukłe, drobno, wzdłużnie rowkowane i rzadko punktowane czoło, wydłużone i niewyłupiaste oczy, niskie kile podoczne i rozwinięty ząb na guli. Ryjek ma część przednią zaopatrzoną w silnie rozwinięty kil na spodzie, a część środkową lekko rozszerzoną. U samca ryjek jest krótszy niż głowa i przedplecze razem wzięte, ale nie krótszy niż 1,15 długości przedplecza, słabo zakrzywiony, stosunkowo gruby, aż po wierzchołek gęsto pokryty dość grubym punktowaniem i wskutek tego matowy.