W XVI wieku na terenie Cieszyna było ich 16, w XVII – 44, a w XIX – 58.
Przełom XIX i XX wieku był okresem gdy filigran stał się techniką dominującą, co wynikało z faktu, że ozdoby z filigranu wymagały mniejszej ilości materiału, przez co były lżejsze oraz tańsze, niż np. odlewane.
Okres I i II wojny światowej oraz lata powojenne źle wpłynęły zarówno na pracę warsztatów rzemieślniczych, jak i na kolekcje ozdób, co wynikało ze zmniejszenia zapotrzebowania, a czasem z konieczności wyprzedaży kolekcji i pamiątek, w tym i ozdób. Po II wojnie światowej zdarzało się, że było zastępowanych przez haftowane akcenty imitujące poszczególne ozdoby (np. imitacja hoczków wyhaftowanych na żywotku). W okresie powojennym wstępował też problem z zakupem surowca, co dla cieszyńskich złotników oznaczało, że aby móc zakupić srebro, konieczna była współpraca z Cepelią.