16 czerwca 1918 na froncie włoskim, w walkach nad Brentą, został ciężko ranny w szyję.
1 listopada 1918, razem z bratem Julianem, został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do 1 pułku ciężkiej artylerii polnejDz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919, poz. 303.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 349.. 25 stycznia 1919 na czele 1 baterii 1 pułku artylerii ciężkiej przybył transportem kolejowym z Krakowa do Cieszyna i wziął udział w walkach z Czechami. 25 kwietnia 1921 dowódca III Brygady Artylerii, podpułkownik Stanisław Miller sporządził wniosek na odznaczenie orderem „Virtuti Militari”, w którym napisał między innymi:
Wniosek został poparty przez byłego dowódcę Frontu Śląskiego, generała porucznika Franciszka Latinika. Następnie walczył z Ukraińcami pod Rawą Ruską i Lwowem. 7 czerwca 1919 został przeniesiony do baterii zapasowej 6 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie na stanowisko dowódcy baterii szkolnej. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 6 dywizjonie artylerii ciężkiej. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie.