Twórczość i działalność literacka Zadebiutował jako literat w 1845. Opublikował m.in. tragedię Haman (1846), powieść historyczną Zamek w Czarnokozińcach (1847), satyrę Nasza ziemia (1859); pośmiertnie ukazała się powieść współczesna Pamiętniki włóczęgi (1903). Tłumaczył m.in. z języka perskiego. W okresie paryskim publikował prace z zakresu literatury, archeologii i lingwistyki po polsku i po francusku. Angażował się w życie naukowo-literackie polskiej emigracji, działał w Towarzystwie Historyczno-Literackim, był asesorem Czytelni Polskiej w Paryżu. Opracował rękopiśmienne wspomnienia powstańca listopadowego Jerzego Ręczyńskiego (1805–1899) Moja wojaczka, 1825–1831, które ukazały się w 1908 we LwowieBolesław Orłowski, Jerzy (George) Ręczyński (Renczynski), [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny [online], Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny [dostęp 2025-01-19]. Wersja drukowana: Polski Słownik Biograficzny, t. XXXI, Instytut Historii PAN, 1988–1989.. Znał Adama Mickiewicza, utrzymywał bliskie kontakty m.in. z Cyprianem Kamilem Norwidem, Cyprianem Godebskim i Józefem Ignacym Kraszewskim, z którym przyjaźnił się, współpracował i korespondował. Kraszewski zadedykował mu powieść Król chłopów (1881).