Genitalia samca mają tegmen o pozbawionych podłużnych kilów płatach parameroidalnych, rozdzielonych pośrodkowym wcięciem przekraczającym poziom wierzchołkowych krawędzi poprzecznych okienek. Trapezowate, wystające prostegium ma wierzchołkową krawędź zaokrągloną. Płat środkowy edeagusa (prącie) w widoku grzbietowym ma boki umiarkowanie się ku ostium zbiegające, a szczyt zwężający się i wystający, natomiast w widoku bocznym wierzchołek ma lekko podgięty. Endofallus ma część nasadową pozbawioną grupek gęsto upakowanych ząbków, zaopatrzoną w fałdowate wzmocnienie, część wierzchołkową zaś wyposażoną w dwie lub trzy grupy ząbków.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami bobowatych z plemienia Vicieae. Żerują na groszkach i wykach. Endofagiczna larwa rozwija się wewnątrz pędu, wywołując jego rozdęcie w miejscu żerowania.
Podrodzaj palearktyczny, znany z prawie całej Europy, zachodniej i środkowej Afryki Północnej, zachodniej Syberii oraz Azji Zachodniej. Z Polski wykazano tylko gatunek typowy.