Endofallus ma część nasadową pozbawioną fałdowatego wzmocnienia i wyposażoną w kolce mikroskopowe (spikule), z których największe formują dwa nieregularne szeregi pośrodkowe, a część wierzchołkową zaopatrzoną w dwie duże grupy ząbków.
Ekologia i występowanie Podrodzaj palearktyczny, endemiczny dla Makaronezji, znany z Madery i Wysp Kanaryjskich. Postacie dorosłe znajdywano na groszkach i wykach.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1990 roku przez Miguela Á. Alonsa-Zarazagę na łamach czasopisma „Graellsia” jako jeden z czterech podrodzajów w obrębie rodzaju Holotrichapion. Nazwa rodzajowa to połączenie greckiego νησίον (nēsion), oznaczającego „wysepka”, z nazwą Apion (pędruś). Gatunkiem typowym wyznaczono Apion wollastoni.
Do podrodzaju zalicza się dwa opisane gatunki: Holotrichapion rotundipenne (Wollaston, 1854) Holotrichapion wollastoni (Chevrolat, 1852)
Przypisy
Kategoria:Pędrusiowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1990 roku