Będąc na emigracji w Wielkiej Brytanii nadal należał do harcerstwa, był instruktorem w Komitecie ZHP w Londynie. W 1947 był członkiem Komisji Rewizyjnej, oraz członkiem Komisji Historycznej Instytutu J. Piłsudskiego w Londynie. Działając w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia poparł inicjatywę utworzenia organizacji charytatywnej dla polskich weteranów wojennych, inwalidów i osób starszych. 12 sierpnia 1948 powołano organizację charytatywną pod nazwą „Polskie Towarzystwo Mieszkaniowe” (ang. Polish Housing Society Ltd.), która przejęła budynki i teren po Polskim Obozie Przesiedleńczym miejscowości Penrhos w Walii. Po utworzeniu Towarzystwa Mieszkaniowego w Penrhose został wybrany jego pierwszym kierownikiem (lipiec 1949- styczeń 1950). Zmarł 22 stycznia 1952 w 4 Polskim Szpitalu w Iscoyd Park, w Walii i został pochowany na cmentarzu w Wrexham (kwatera, grób nr 10654).

Był żonaty z Janiną Boguszewską, która ukończyła warszawski Instytut dla Szlacheckich Panien, a przed ślubem pracowała jako nauczycielka w prywatnej szkole żeńskiej w Warszawie.