Józef Beder (ur. 15 marca 1773 w Leśnicy, zm. 17 lutego 1855) – duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Marii Magdaleny w Chorzowie Starym.
Życiorys Urodził się 15 marca 1773 roku w Leśnicy koło Góry Świętej Anny. 23 grudnia 1797 roku przyjął we Wrocławiu święcenia kapłańskie. Był kapelanem wojskowym, a następnie w latach 1801–1817 proboszczem parafii św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Pawonkowie. 17 marca 1817 roku został mianowany przez bpa Josepha Christiana zu Hohenlohe Waldenburg-Bartenstein proboszczem parafii św. Marii Magdaleny w Chorzowie (Starym), a uroczystość jego wprowadzenia odbyła się 17 marca 1820 roku. Został pierwszym niezakonnym proboszczem parafii.
Zarządzał on majątkami Chorzów (późniejszy Chorzów Stary, część Chorzowa) i Dąb (późniejsza część Katowic), w których doprowadził on do znaczących zmian. W Chorzowie w 1818 roku wybudował wapiennik w rejonie późniejszej ulicy Legnickiej i jeszcze w tym samym roku wystąpił a wnioskiem o powiększenie nadania kopalni węgla kamiennego „Neue Hedwig” w Dębie. W 1821 roku zwrócił się do Friedricha Ludwiga zu Hohenlohe-Oehringen o sprzedaż terenów w pobliżu Bytkowa. Na tych terenach w 1826 roku założył Józefowiec, natomiast przy szosie do Królewskiej Huty (późniejszej ulicy Chorzowskiej w Katowicach) Bederowiec.