Z kolei spis właścicieli domów w Białej ze stycznia 1880 wymienia w tej roli tokarza i wytwórcę fajek Jana Kozakiewicza, u którego mieszkała także rodzina Urbanke. Po śmierci Kozakiewicza w 1885 dom stał się własnością jego córki Florentyny Czekańskiej, która mieszkała w nim ze swoją rodziną. To właśnie od jej nazwiska, jako ostatniej właścicielki, pochodzi określenie domu, które najczęściej pojawia się w różnych publikacjach.

W 1776 po raz pierwszy wprowadzono w Białej system numeracji konskrypcyjnej. Dom otrzymał wtedy numer 7. W kolejnych dekadach dokonano kilku zmian numeracji. W latach 1784–1802 do budynku przypisany był numer 88, następnie numer 42, a od roku 1832 ostatecznie numer 45. Numerację orientacyjną (uliczną) wprowadzono w mieście w 1890. Zgodnie z tą konwencją adres domu to: Augasse 42 / Spitalgasse 1. thumb|left|Widok domu od podwórza na ilustracji z Biala, eine deutsche Stadt in Galizien... (1909) Na przełomie XIX i XX wieku obiekt znajdował się już w złym stanie technicznym. W 1903 po raz pierwszy pojawiła się ze strony władz miejskich propozycja jego wykupu i wyburzenia, którą właścicielka stanowczo odrzuciła.