Maria Zofia Łuczyńska-Bruzda (ur. 2 lutego 1933 w OstroguWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom II. H-Ł, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 1999, s. 721, zm. 13 stycznia 2025) – polska wykładowczyni akademicka, prof. dr hab. inż.
Życiorys W 1957 ukończyła studia na Politechnice Krakowskiej i w tym samym roku rozpoczęła pracę w macierzystej uczelni. W 1966 obroniła pracę doktorską Zagadnienie planowania przestrzennego parków narodowych w Polsce napisaną pod kierunkiem Zygmunta NovákaPolitechnika Krakowska: Doktoraty. W 1982 uzyskała stopień doktora habilitowanego. W 1997 nadano jej tytuł profesora nauk technicznych.
W 1979 została kierownikiem Zespołu Ekologii Krajobrazu Otwartego w Zakładzie Architektury Krajobrazu PK, w 1992 kierownikiem Zakładu Krajobrazu Otwartego i Budowli Inżynierskich w nowo utworzonym Instytucie Architektury Krajobrazu PK. W 2003 przeszła na emeryturęDwudziestolecie Instytutu Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej 1992-2012, wyd. Kraków 2013, s. 6, 12.
W latach 1956–1976 pełniła funkcję Architekta Parku w Ojcowskim Parku Narodowym.
W 1985 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1997 Medalem Komisji Edukacji Narodowej.