Holotrichapion gracilicolle – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje południową Europę, Afrykę Północną i południowy zachód Azji. Żeruje na bobowatych, głównie na groszkach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1833 roku przez Leonarda Gyllenhaala pod nazwą Apion gracilicolle. W 1990 roku umieszczony został przez Miguela Á. Alonsa-Zarazagę w podrodzaju Schoenius, który później zsynonimizowany został z podrodzajem Legaricapion w obrębie rodzaju Holotrichapion.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2,5 do 2,8 mm, na południu zasięgu do 3,3 mm. Ubarwiony czarno z metalicznie miedzianymi, niebieskimi lub fioletowymi pokrywami. Oskórek przynajmniej pozornie jest nagi.
Wąska głowa ma wydłużone, większe, ale słabiej wysklepione niż u pędrusia chwastowca oczy, zatarte i nie przekraczające przednich ich krawędzi listewki podoczne, co najwyżej niewyraźnie punktowane ciemię oraz pozbawioną poprzecznej listewki gulę. Wyraźnie od podstawy ryjka węższe czoło ma niepunktowane i nagie rowki środkowe oraz punktowane i owłosione rowki po bokach, jak również drobne punktowanie między rowkami;