Bińcze (niem. Bärenwalde) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Czarne. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 201.
W skład sołectwa Bińcze wchodzi także kolonia Wygonki.
W latach 1954–1959 wieś była siedzibą gromady Bińcze. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Ok. 1,4 km na północ od wsi przebiega rzeka Szczyra.
We wsi jest stacja kolejowa Bińcze.
Historia Wieś powstała w wyniku karczunku puszczy, Krzyżacy w roku 1397 nadali prawa dokumentem lokacyjnym, w którym zasadźca, pochodzący prawdopodobnie z Niemiec Stefan z Götzendorfu, otrzymał 84 włóki, sięgające do jeziora Trzcinnego. Jest to pierwszy znany dokument dotyczący wsi Bińcze. Po odzyskaniu Pomorza Gdańskiego przez Polskę w roku 1466 była to własność szlachecka.
Prywatna wieś szlachecka Bincze położona była w drugiej połowie XVI wieku w województwie pomorskimMapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w.: rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 83..