Szew pomiędzy pierwszym i drugim spośród widocznych sternitów odwłoka wgłębiony jest jedynie po bokach. U samca na pierwszym sternicie nie występuje pośrodkowy guzek. Samcze pygidium ma listewkę krawędzi wierzchołkowej pośrodku lekko falistą. Genitalia samca cechuje tegmen o średnio wydłużonych płatach parameroidalnych rozdzielonych pośrodkowym wcięciem sięgającym do wysokości nasadowych krawędzi okienek. Wierzchołkowy brzeg prostegium jest ścięty i zafalowany. Środkowy płat edeagusa (prącie) ma wierzchołek w widoku bocznym prosty, a widoku grzbietowym prawie ścięty. W wierzchołkowej części endofallusa obecne są jedynie nieliczne, rozproszone ząbki lub mikroskopowe kolce (spikule).
Ekologia i występowanie Postacie dorosłe są fitofagami bobowatych z rodzaju komonica. Larwy najpewniej również rozwijają się w tych roślinach.
Podrodzaj palearktyczny, znany z Portugalii, południowo-zachodniej Hiszpanii, przybrzeżnych rejonów Maroka i Makaronezji.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1990 roku przez Miguela Á.