Od 1940 ponownie pracował w hucie w Ząbkowicach, w 1945 był jej kierownikiem. Następnie kierował Zjednoczeniami Szklarskimi w Piotrkowie (1945–1946), Sosnowcu (1946–1947, 1948) i Jeleniej Górze (1947–1948). W latach 1950–1953 był dyrektorem naczelnym Centralnego Zarządu Przemysłu Szklarskiego w Sosnowcu. Od 1943 należał do Polskiej Partii Robotniczej, w 1948 przekształconej w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. Kierował wydziałem Ekonomicznym w ramach Komitetu Wojewódzkiego PPR/PZPR w Katowicach (1948–1949), będąc równocześnie III sekretarzem ds. ekonomicznych w KW, wszedł też w skład egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PPR. Zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Przemysłu Materiałów Budowlanych (styczeń 1953 – marzec 1957) oraz Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych (marzec 1957 – maj 1960). W latach 60. kierował Związkiem Zawodowym Pracowników Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, zasiadał w Centralnej Radzie Związków Zawodowych, w tym od 1964 w jej prezydium. W 1971 został też członkiem honorowym Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Odznaczenia W 1946 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.