Budowa Naczynia przybierały różnorodne kształty, o czym decydowała ich funkcja. Jednak nie zważając na przeznaczenie, wszystkie charakteryzowały się występowaniem kilku wyraźnie wyodrębnionych części budowy. Proporcje poszczególnych części cechowała doskonała harmonia. Wśród części wazy greckiej można wyróżnić:
brzusiec naczynia, na którym zazwyczaj umieszczano główną dekorację, szyjkę naczynia, stopę naczynia.
Technika Greckie wazy były tworzone na kole garncarskim, a czasem również wytwarzano je w formach (takich jak rytony czy naczynia o kształtach zwierzęcych lub ludzkich). Po wyschnięciu nakładano na nie tzw. pokost, czyli cienką warstwę glinki bogatej w tlenki żelaza i alkalia, a następnie zdobiono je (w technice czarnofigurowej) lub malowano tło (w technice czerwonofigurowej). Wypalano je w specjalnych piecach, w temperaturze około 950 °C, precyzyjnie kontrolując dopływ powietrza. W wyniku reakcji chemicznych część naczynia pokryta pokostem stawała się szklista i czarna, podczas gdy pozostała część przybierała czerwony kolor. Czasami po wypaleniu dodawano złocenia lub malowano naczynie kolorowymi farbami, które były jednak nietrwałe.
Zobacz też Waza (naczynie stołowe) wazy Davida
Przypisy
Kategoria:Ceramika starożytnej Grecji