Hemitrichapion waltoni – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje Europę. Żeruje na bobowatych.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1839 roku przez Jamesa Francisa Stephensa pod nazwą Apion waltoni. W 1990 roku wyznaczony został przez Miguela Á. Alonsa-Zarazagę gatunkiem typowym nowego podrodzaju Tinocyba w obrębie rodzaju Hemitrichapion.

Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 1,9 do 2,3 mm. Ubarwienie ma czarne z niebieskimi lub niebieskozielonymi pokrywami oraz z lekko niebiesko połyskującymi przedpleczem i głową. Wierzch ciała wskutek matowego szagrynowania i gęstawego owłosienia robi wrażenie jedwabiście połyskującego. Owłosienie nie tworzy wyraźnych zagęszczeń na głowie, przednich biodrach ani śródpiersiu.

Głowa ma ciemię bardzo gęsto pokryte punktami drobniejszymi niż u podobnego H. reflexum. Ryjek jest smukły, u samca dłuższy od przedplecza, a u samicy nie krótszy niż głowa i przedplecze razem wzięte.