31 lipca 1884 roku został proboszczem parafii św. Urbana Papieża i Męczennika w Woli, a 27 maja 1887 roku został proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Kotorzu Wielkim. Objął swoją opieką w szczególności dzieci, dbając o to, by znały język polski. Jednocześnie popadł w konflikt z kierownikiem turawskiej szkoły. Stanął wówczas w obronie uczniów, których bił nauczyciel z Turawy, lecz nauczyciele poparli kierownika szkoły.
Zmarł na tyfus 20 lutego 1891 w Kotorzu Wielkim. Pochowany został na tamtejszym cmentarzu parafialnym.
W 2019 roku został jednym z kandydatów do upamiętnienia w katowickiej Galerii Artystów.
Twórczość mały|Nagrobki z sentencjami autorstwa ks. Rudolfa Lubeckiego na cmentarzu w Kotorzu Wielkim (2019)
Opracowywał polskie śpiewniki, a także pisał wiersze w języku polskim i popularne na Górnym Śląsku pieśni. Ponadto pisał opowieści i broszury o tematyce religijnej i świeckiej.
Układał sentencje nagrobkowe, które zachowały się na kotorskim cmentarzu.