Powierzchnia sucha, ale nieco śliska, raczej matowa, gładka i naga, ale miejscami z małymi przylegającymi pozostałościami osłony, które przy brzegu tworzą okrąg, miejscami zwisając z kapelusza. Trzon O wysokości 4–6 cm, grubości 0,15–0,3 cm, zakrzywiony do nieco krętego, słabo rozszerzający się ku dołowi, u podstawy nieco bardziej wyraźnie, bardzo tępy, pusty już w młodości, cylindryczny lub spłaszczony. Jest higrofaniczny, w stanie wilgotnym wyraźnie bledszy niż wilgotny kapelusz, w całości jednakowo brązowawy, z podstawą szybko ciemniejącą i ostatecznie przyjmującą kolor wilgotnego kapelusza (ale zwykle nieco bardziej czerwono-brązową). Powierzchnia sucha, nieco błyszcząca, z bladym, drobnym i włóknistym nalotem, z wyjątkiem wierzchołka, który jest otoczony bardzo drobnymi granulkami. Pierścienia brak, u podstawy skąpy białawy kutner. Blaszki Przyrośnięte, gęste, najszersze w środku lub w pobliżu, o szerokości 4–5 mm, u młodych okazów zasłonięte osłoną zanikającą wiekiem, higrofaniczne, w stanie wilgotnym brudno czerwonobrązowe, prawie w tym samym kolorze, jak kapelusz, ale o mniej oliwkowym odcieniu, po wyschnięciu rdzawobrązowe, nieco ciemniejsze niż kapelusz. Około. 25 blaszek pełnych, dochodzących do trzonu, bez rozwidleń, pomiędzy nimi blaszeczki (l =3).