W 1917 roku przeprowadził się do Waszyngtonu i rozpoczął karierę w Departamencie Rolnictwa Stanów Zjednoczonych. Początkowo pracował jako asystent w Biurze Przemysłu Roślinnego, Gleb i Inżynierii Rolniczej. Podczas I wojny światowej przez dwa lata służył w Korpusie Inżynieryjnym Armii Stanów Zjednoczonych, potem wrócił do dawnej swojej pracy. W 1924 r. awansował na stanowisko patologa pomocniczego, a w 1929 na stanowisko patologa, a następnie patologa. Rozpoczął badania nad chorobami zbóż, później nad chorobami warzyw. Badał grzybicze choroby roślin wywoływane przez lęgniowce, wiele z rodzajów Pythium, Phytophthora i Aphanomyces, zidentyfikował kilka nowych gatunków i narysował wiele ilustracji nowo zidentyfikowanych grzybów. Opublikował wiele artykułów na temat lęgniowców, które niszczą nicienie, ameby i glebowe korzenionóżki. Został doceniony za swoją rozległą pracę, otrzymując w 1966 r. tytuł członka American Phytopathological Society, a w 1984 r. tytuł Distinguished Mycologist od Mycological Society of America.