oba są przeciętnie sklepione. Piąty z widocznych sternitów jest na tylnej krawędzi zaokrąglony u samicy i ścięty u samca. Silnie poprzeczne samcze pygidium ma lekkie wykrojenie pośrodku tylnej krawędzi. Genitalia samca cechuje tegmen o wydłużonych płatach parameroidalnych rozdzielonych głębokim wcięciem pośrodkowym sięgającym poza wierzchołkowe krawędzie poprzecznych i stykających się ze sobą okienek. Wierzchołkowe połowy płatów są błoniaste i nie w pełni zarośnięte mikroszczecinkami, zaś połowy nasadowe zesklerotyzowane i z kilkunastoma makroszczecinkami każda. Przyrośnięte do wolnego pierścienia prostegium jest pośrodku ostro wyciągnięte. Środkowy płat edeagusa (prącie) w widoku grzbietowym ma boki do ostium równoległe, a dalej ku zaokrąglonemu szczytowi zbieżne, w widoku bocznym zaś szczyt nieznacznie podgięty. Endofallus ma w części nasadowej słabo zaznaczony fałd wzmacniający, a w części wierzchołkowej od dwóch do czerech szeregów zębów.

Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami bobowatych z plemienia Genisteae, głównie janowców i żarnowców.

Rodzaj palearktyczny.