Stworzył liczne filmowe ścieżki dźwiękowe, m.in. współtworzył z Peterem Gabrielem ścieżkę dźwiękową do Ostatniego kuszenia Chrystusa Martina Scorsese, która zdobyła Nagrodę Grammy. Napisał także m.in. muzykę do Oscarowego filmu dokumentalnego Przeznaczone do burdelu, współtworzył muzykę do filmu Drabina Jakubowa czy Hidalgo – ocean ognia.

W latach 70. XX wieku korzystał z kontrabasu, wiolonczeli, altówki i skrzypiec – aby nie było konieczne wożenie ich wszystkich postanowił stworzyć nowy instrument – . Zaprojektował dziesięciostrunowe skrzypce elektryczne z dwoma gryfami o skali pokrywającej kontrabas, wiolonczelę, skrzypce i altówkę (na jednym gryfie skala odpowiada kontrabasowi i wiolonczeli, natomiast na drugim – altówce i skrzypcom; możliwa jest gra jednym smyczkiem na obu gryfach równocześnie), które zbudował dla niego . Stworzenie prototypu zajęło Shankarowi cztery lata, instrument został zbudowany w 1980 roku, nazwał go L Shankar Double Violin (LSD), ale pierwszym albumem z wykorzystaniem nowego instrumentu był już z 1980 roku;