W 1999 roku uzyskał tytuł naukowy profesora, a w 2001 roku otrzymał stanowisko profesora zwyczajnego.

Bezpośrednio po ukończeniu studiów podjął pracę w Zakładzie Doświadczalnym Fabryki Samochodów Ciężarowych w Starachowicach, pełniąc funkcję pracownika badań w Dziale Silników. W 1978 roku rozpoczął działalność naukowo-dydaktyczną w ówczesnej Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu (późniejszej Politechnice Radomskiej), obejmując stanowisko adiunkta i kierownika Zakładu Niezawodności i Odnowy Pojazdów. W okresie 1987–1991 pracował jako docent kontraktowy, równocześnie pełniąc funkcję prodziekana Wydziału Mechanicznego. Od 1992 roku jest związany z Politechniką Lubelską, gdzie objął stanowisko profesora. W 1999 roku powierzono mu funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego na kadencję 1999–2002, a w 2002 roku – na kadencję 2002–2005. Dodatkowo pracował jako wykładowca w Wyższej Szkole Ekonomii i Innowacji w Lublinie, gdzie był współorganizatorem, a następnie dziekanem Wydziału Transportu i InformatykiPolskie Naukowo-Techniczne Towarzystwo Eksploatacyjne (The Polish Maintenance Society), Informator, nr 24/2023. ISBN 978-83-947840-6-5..

Wypromował 15 doktorów, opiekował się również wieloma habilitantami.