Pozew z 1426 dotyczył niezapłacenia jakiejś sumy co uczyniło powodom 50 grzywien szkody, a w 1428 wyrokiem sądu polubownego przysądzono Błociszewskiemu od wspomnianych powodów pewną sumę w ratach po 7 grzywien. W 1429 Jan Błociszewski sprzedał Mikołajowi Grabowskiemu połowę wsi Luboń za 300 grzywien.
Wieś położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 59..
Wieś zawsze stanowiła własność szlachecką. Najpierw właścicielami byli Błociszewscy herbu Ostoja, od XVIII wieku Kęszyccy, herbu Nałęcz. Tutaj mieszkał Daniel Kęszycki (1884–1936) – organizator powstania wielkopolskiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Zabytki i turystyka Przez wieś przebiega Droga św. Jakuba – wielkopolski odcinek szlaku pielgrzymkowego do katedry w Santiago de Compostela w Galicji w północno-zachodniej Hiszpanii.
Zabytkami wsi są: