Oficjalnym celem Camp Century, przedstawionym duńskim urzędnikom przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych w 1960 r., było testowanie różnych technik budowlanych w warunkach arktycznych, badanie praktycznych problemów związanych z półmobilnym reaktorem jądrowym. Łącznie wydrążono 21 połączonych z sobą kanałów i przykryto je prefabrykowanymi dachami łukowym. W latach 1960–1963 zasilanie elektryczne zapewniał pierwszy na świecie przenośny reaktor jądrowy PM-2A, zaprojektowany przez firmę Alco.

Mimo że pokrywa lodowa Grenlandii wydaje się na powierzchni twarda i nieruchoma, śnieg i lód są materiałami lepkosprężystymi, które z czasem powoli odkształcają się pod wpływem temperatury i gęstości. Pomimo pozornej stabilności, pokrywa lodowa znajduje się w ciągłym, powolnym ruchu, rozprzestrzeniając się od środka na zewnątrz. Ten ruch lodowca doprowadzał do stopniowego zniekształcania się tuneli. Obóz ostatecznie opuszczono w 1966 r.

Projekt dostarczył cennych informacji naukowych i dostarczył naukowcom pierwszych rdzeni lodowych, z których klimatolodzy korzystają do dziś.