Serafin Maniński (ur. 4 października 1793 w Białej, zm. 28 sierpnia 1831 w Zamościu) – polski szlachcic i wojskowy, kapitan, oficer powstania listopadowego, oficer batalionu twierdzy ZamośćRocznik Woyskowy Królestwa Polskiego za lata 1817-30Almanach Historyczny 2020, t.22, s. 49-67 Paweł Madejski (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie)R. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów Powstania Listopadowego, t. 3, Warszawa 1998, s.104..

Karierę rozpoczął w armii pruskiej, potem przeniósł się do nowo utworzonego wojska Księstwa Warszawskiego i w szeregach 5 pułku piechoty walczył w kampanii 1812–1813 w Wielkiej Armii Napoleona. W 1813 roku brał udział w obronie Gdańska. Po kapitulacji twierdzy 29 grudnia 1813 trafił do niewoli. Po powrocie rozpoczął w 1815 roku kształcenie w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie. W 1817 roku otrzymał awans na podporucznika i trafił do 4 pułku strzelców pieszych stacjonującego jako część garnizonu twierdzy Zamość w Grabowcu. W 1824 roku otrzymuje awans na porucznika, w lutym 1831 roku na kapitana.