W Katedrze książkę zrecenzował Adam Ł. Rotter. Zwrócił uwagę na ostatni rozdział, zawierające polemiki Parowskiego z innymi autorami i krytykami, zwłaszcza z Rafałem Ziemkiewiczem i Klubem Tfurców. Rotter pozytywnie ocenił styl autora, zwracając uwagę, że jest on w stanie przyznać się do błędów, a także, że w swojej krytyce nie okazuje poczucia wyższości, choć jest w oczywisty sposób ekspertem w swej dziedzinie. Zbiór polecił wszystkim zainteresowanym fantastyką.
Dla „Rzeczpospolitej” recenzję części I napisał Piotr Gociek. Tom uznał za pozycję wyjątkową w polskiej krytyce, i trudną do sklasyfikowania, pisząc, że „to trochę prywatna encyklopedia polskiej fantastyki, trochę kronika bojów ideologicznych i artystycznych..., a na pewno żarliwe wyznanie wiary w potęgę fantastyki”. Odnosząc się do polemik Parowskiego z krytykami „głównonurtowymi”, Gociek uznaje, że Parowski wychodzi tutaj zwycięsko, ukazując merytoryczną przewagę fantastyki nad innymi nurtami.