Eutrichapion ervi – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną i palearktyczną Azję. Żeruje na bobowatych, w stadium larwalnym tylko na groszkach i wykach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1808 roku przez Williama Kirby’ego pod nazwą Apion ervi.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 1,5 do 2,4 mm. Oskórek wierzchu i spodu ciała jest niezbyt gęsto, ale wyraźnie porośnięty białawymi włoskami (włosowatymi łuskami), przy czym włoski na spodzie ciała są u samca dłuższe i gęstsze niż u samicy; pod oczami występują łatki gęstych, długich, odstających włosków (rzęs), silniej wyrażone u samca niż u płci przeciwnej.
Głowa jest czarna, węższa niż u E. melancholicum, zwłaszcza w przypadku samca. Ryjek samca jest krótszy niż głowa i przedplecze razem mierzone, lekko zakrzywiony, niemal walcowaty, aż po wierzchołek owłosiony i drobno punktowany, na samym szczycie silnie połyskujący. Ryjek samicy jest tak długi jak głowa i przedplecze razem wzięte, bardzo cienki, o dwukrotnie dłuższej i wyraźnie węższej niż część nasadowa części wierzchołkowej ze silnie lśniącą i bardzo delikatnie punktowaną powierzchnią. U samca czułki albo całe są żółtoczerwone, ale barwę taką mają trzonek i dosiebny odcinek biczyka, a dalsza ich część jest brunatnoczerwona.