1 listopada 1925, po ukończeniu kursu, został przydzielony do Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie. W 1926 został przydzielony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko asystenta terenoznawstwa. W styczniu 1930, w tym samym stopniu i starszeństwie, został przeniesiony do korpusu oficerów geografów z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w Szkole Podchorążych Piechoty. Na stopień kapitana został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 13. lokatą w korpusie oficerów geografów. W marcu 1939 pełnił służbę w Wydziale Topograficznym WIG na stanowisku topografa.
Wziął udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu VII A Murnau (numer jeniecki 370). Po uwolnieniu z niewoli wrócił do kraju, został przyjęty do „Odrodzonego” Wojska Polskiego i wyznaczony na stanowisko kierownika grupy topograficznej. Następnie pełni służbę na stanowisku dyrektora nauk Oficerskiej Szkole Topografów w Jeleniej Górze, a później kierownika jednego z wydziałów fotogrametrycznych. W 1957 został przeniesiony w stan spoczynku.