Echa tej debaty pomiędzy strukturalizmem a egzystencjalizmem inspirowały dzieła innych autorów, na przykład Pierre’a Bourdieu.
Już jako uczony o światowej sławie Lévi-Strauss spędził drugą połowę lat sześćdziesiątych, pracując nad czterotomowym studium pt. Mythologiques. Wychodząc od jednego południowoamerykańskiego mitu, śledził wszystkie jego warianty pojawiające się na ziemiach od Ameryki Środkowej aż do koła podbiegunowego i badał, w jaki sposób mit ten się rozprzestrzenia. Uczynił to w sposób typowo strukturalistyczny, nie zajmując się treścią, analizował strukturę pokrewieństwa pomiędzy elementami opowieści, leżącą u podstaw wędrówki mitu. Jak Myśl nieoswojona zawiera główne elementy teorii, tak Mythologiques stanowią rozległą analizę przykładów, które mają tę teorię egzemplifikować. Ostatni, czwarty tom Mythologiques ukazał się w 1971 roku.
24 maja 1973 roku Lévi-Strauss został członkiem Akademii Francuskiej – tym samym otrzymał najwyższe wyróżnienie, jakie może stać się udziałem francuskiego intelektualisty. W ślad za tym poszło wiele innych wyróżnień, odznaczeń i zaszczytów. Był doktorem honoris causa m.in. Oxfordu, Yale, Harvardu, Columbii i Johns Hopkins University.