pozwólmy im przejawiać inicjatywę”.. Niemniej jednak nie zachowały się żadne zapisy, które dowodziłyby tego, że gwałt był prawnie sankcjonowany.
Marszałek Konstanty Rokossowski wydał rozkaz nr 006, próbując skierować „uczucia nienawiści do walki z wrogiem na polu bitwy”, co przyniosło niewielki skutek. Było też kilka arbitralnych prób wywierania presji. Na przykład dowódca jednej dywizji strzeleckiej miał „osobiście zastrzelić lejtnanta, który ustawiał grupę swoich żołnierzy przed Niemką położoną na ziemi”.
Badania Historyk Norman Naimark pisze, że od połowy 1945 roku radzieccy żołnierze przyłapani na gwałceniu cywilów byli zazwyczaj w różnym stopniu karani, od aresztowania aż do egzekucji. Gwałty trwały jednak aż do zimy 1947/48, kiedy to radziecka administracja wojskowa w Niemczech ostatecznie ograniczyła obecność swoich wojsk do posterunków strażniczych i koszar, oddzielając je od cywilnej ludności niemieckiej zamieszkałej w radzieckiej strefie okupacyjnej.