Od tego czasu tworzenie serowych figurek stało się zwyczajem pasterzy w Karpatach. Z biegiem lat tradycja tworzenia takich zabawek była przekazywana z pokolenia na pokolenie, początkowo tylko w gronie mężczyzn-pasterzy, którzy tworzyli serowe figurki jako amulety dla swoich rodzin. Z czasem jednak wytwarzanie serowych figurek stało się domeną kobiet, a technologia wytwarzania sera w warunkach domowych uległa znacznemu skomplikowaniu.
Technologia wytwarzania serowych figurek Do wytwarzania serowych figurek wykorzystuje się świeży ser zrobiony z tłustego mleka krowiego lub owczego. Mleko wlewa się do garnka i dodaje się specjalny zakwas. Ten proces pozwala na uzyskanie płynnego, ale jednocześnie lepkiego sera.
Następnie ser kroi się na kawałki i wrzuca do wrzącej wody. Po tym, jak ser się podgrzeje, szybko się go wyciąga i formuje z niego różne figurki. Gotowe wyroby zanurza się w solance, aby utrwalić ich kształt. Wytrzymałość figurek zależy od koncentracji soli w roztworze. W wyniku tego procesu serowe figurki stają się twarde i można je przechowywać przez długi czas. Koniki dekoruje się ziołami, z których formuje się grzywę i ogon. Oczy wykonuje się z ziaren. Zioła służą też za przyprawę.