Dzięki rozgłosowi, jakie zdobyło jego towarzystwo, zaproszono go wraz z zespołem do Berlina, gdzie 1 i 3 września 1896 roku odbyły się dwa koncerty, w tym jeden w obecności cesarza niemieckiego. 27 października 1901 roku w katowickiej Reichshalle odbył się koncert pod jego batutą, w których wziął udział Ignacy Jan Paderewski. Odegrał on na fortepianie niektóre utwory m.in.: Johanna Sebastiana Bacha, Ferenca Liszta, Ludwiga van Bethovena, nokturn własnej kompozycji czy kilka utworów Fryderyka Chopina.
Kierując chórem Meister kładł nacisk na wzorcowy śpiew a capella, a od chórzystów wymagał dyscypliny zarówno w zakresie moralnego zachowania, jak i nienagannego ubioru. W proponowanych przez niego programach poza dziełami chóralnej klasyki z repertuaru Johanna Sebastiana Bacha pojawiały się także utwory kompozytorów romantycznych – Roberta Schumanna i Felixa Mendelssohna-Bartholdy'ego. Wracał do dzieł Johannesa Brahmsa – od prostych opracowań z zakresu muzyki ludowej po polifoniczne utwory śpiewu wielogłosowego.