Szkoła malikicka (arab. ٱلْمَالِكِيَّة al-malikiyya) – jedna z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego.

Jej eponimicznym założycielem był Malik ibn Anas (zm. 795), wybitny uczony z Medyny, którego dzieło Al-Muwatta (Udeptana ścieżka) uchodzi za jedno z najważniejszych i najwcześniejszych kompendiów prawnych w historii islamu. Jego pierwszym kontynuatorem był Sahnun ibn Sa'id ibn Habib at-Tanuchi (zm. 854), który był współautorem Al-Mudawwany (Zestawienia)J. Danecki , Podstawowe wiadomości o islamie, Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2011,, s.214, wraz z Ibn Kasimem. Dzieło to składa się z notatek dokonanych podczas nauki z Malikiem ibn Anasem. Obydwa dzieła stały się podstawą nauczania szkoły.

Podstawy prawne szkoły malikickiej Według malikitów głównym źródłem prawa jest tzw. Nass, czyli wszystko co spisane, a więc:

Koran – najważniejsze źródło prawa, które jest objawieniem Boga hadisy – przekazy o życiu proroka Mahometa, które są podstawą wielu orzeczeń prawnych;