Faraon – dawna hazardowa gra karciana popularna od XVIII do początku XX wieku. Nazwa pochodzi od wizerunku faraona na kartach francuskich. Faraon początkowo zdobył popularność w europejskich wyższych sferach, a w XIX wieku rozpowszechnił się w Stanach Zjednoczonych, m.in. na Dzikim Zachodzie.
Gra miała liczne warianty różniące się szczegółowymi zasadami, odmiennymi w Europie, Rosji i Ameryce. Jednym z nich był tzw. (ang. stuss lub stoss, ros. штос), występujący m.in. w noweli Dama pikowa (1834) Aleksandra Puszkina i wspominany w literaturze polskiej (np. przez Władysława Reymonta)W sztosa grywano nielegalnie w Warszawie jeszcze w latach 20. XX wieku, lecz było to ścigane przez Policję Państwową. Zob. .
Historia Faraon powstał ok. 1713 we Francji jako odmiana , pokrewnej gry karcianej zakazanej w 1691 przez Ludwika XIV. W XVIII wieku obie gry były zabronione we Francji, lecz zyskały popularność w innych krajach Europy i w Wielkiej Brytanii. W drugiej dekadzie XVIII wieku faraon pojawił się w Nowym Orleanie w Ameryce Północnej, części francuskich kolonii w Ameryce. W latach 1825–1915 był w Stanach Zjednoczonych najpopularniejszą grą hazardową w saloonach na Dzikim Zachodzie, szczególnie w czasach gorączki złota (1849–1890). W tym okresie grali w niego rewolwerowcy Wyatt Earp, Doc Holliday i Dziki Bill Hickok.